لبخندهای مرا پس بده

سونگ ایل گوک

baran2762 — Thu, 30 Apr 2009 01:10:18 GMT

مگه می تونم

baran2762 — Wed, 14 Jan 2009 10:33:18 GMT

تردید دارم به عشقت باور ندارم حرفات

وقتی من و نمی خوای چه جور بگیرم دستات

وقتی تو نمی تونی عشق آخرم کنی

با همین حس قشنگ ساده باورم کنی

نمی تونه دل من بگیره بهونه تو

اون اجازه نداره حتی فکر کنه به تو

به سکوت و تنهایی خودت عادتم دادی

یادته ستاره به آسمونم می دادی

نمی دونم چی میشه کمی احساسم کنی

آخه با بی مهریهات داری خستم می کنی

دیگه خاطراتت و یادگاری نمی خوام

اگه قسمتم اینه برو دیگه نمی یام

می بوسم از راه دور تو رو ای نامهربون

عزیزم هر جا بری همین رنگ آسمون

دیگه دلگیر نمیشم آخه تو مسافری

سرنوشت نخواسته که من و همرات ببری

نگران من نباش خو گرفتم به قفس

یاد گرفتم از خودت که نباشم دلواپس

نامه ها سوخته

baran2762 — Sun, 17 Aug 2008 08:42:18 GMT

امشب کسی در آینه رسوا نمی شود

چون نامه های سوخته پیدا نمی شود

دنبال دست های کمی معتبر بگرد

وقتی که دست خط تو امضا نمی شود

فکری بکن برای شروع دوباره ات

هر بسته بر صلیب مسیحا نمی شود

بختت میان ثانیه ها نم کشیده است

اسم تو لا به لای غزل جا نمی شود

بدجور ریخته دلهره از ساعت شنی

این قفل های معجزه هم وا نمی شود

قد می کشید سایه ی دلواپسی تو

حکم برائت تو که امضا نمی شود

نامه گذاشتی و نوشتی مسافری

فهمیده ای غروب تو فردا نمی شود

****

حالا تو سالهاست که رفتی و نیستی

حسرت نشسته روی غزل پا نمی شود

وقتی که قلب حادثه دلتنگ می شود

دیگر کسی شبیه تو پیدا نمی شود

دیگر به ماه خنده تعارف نمی کند

آن نامه های سوخته افشا نمی شود

تبانی

baran2762 — Fri, 15 Aug 2008 14:15:04 GMT

دوباره پنجره با سایه ها تبانی کرد

غریبه آمد و هی با تو مهربانی کرد

دلم به وسوسه های تو ضربه زد آرام

نگاه خیس تو اظهار ناتوانی کرد

زبان حوصله لکنت گرفت و بسته ماند

وحجم فاصله کم کم مرا روانی کرد

غریبه رفت و شبی بغض کوچه گرد تو

سکوت سرد مرا باز امتحانی کرد

و ماند پشت ترافیک خاطرات شبی

که خستگی مرا مرگ بایگانی کرد

طلوع سبز

baran2762 — Wed, 09 Jul 2008 17:04:18 GMT

طلوع سبز تو را با نگاه می پایم

همین که فصل خزان رفت باز می آیم

نشان عشق به دست تو می دهم ای دوست

بیا کنار دل من که بی تو تنهایم

منه شکسته همانم که عاشقت بودم

منه شکسته همان که اسیر غمهایم

هنوز اسم تو در ذهن شعر من جاری است

هنوز اسم تو ای بی بهانه زیبایم

نیامدی تو و دانستم ای عزیزترین

که بی حضور تو یخ بسته آرزوهایم

زیباترین بانوی متاهل جهان

baran2762 — Sat, 05 Jul 2008 22:42:18 GMT

فينال مسابقه زيباترين بانوي جهان 2008 در شهر كالنينگراد روسيه برگزار شد. در اين مسابقه كه تنها بانوان متاهل شركت دارند، ناتاليا اشمارنكووا از اوكراين برنده شد.

پنجره

baran2762 — Sun, 22 Jun 2008 07:43:18 GMT

شب باز پشت پنجر ها بی قرار توست

امشب تمام پنجره در اختیار توست

یک آسمان پرنده ی بی آب و دان هنوز

مثل همیشه تشنه و چشم انتظار توست

در پنجه ی سکوت تو فریاد من نمرد

جانی گرفت و تا به ابد در کنار توست

می خواستند آدم و حوایمان کنند

دیدم هزار دسته ی گل بر مزار توست

این شعر مثل شیشه شد و ناگهان شکست

خود کار و دفتر و غزلم سوگوار توست

ستاره عشق

baran2762 — Sat, 21 Jun 2008 07:02:18 GMT

امشب ستاره من بازم که بی قراره

تو آسمون چشمش تصویر من چه تاره

پروانه وجودم می سوزه تو نگاهش

تنها گناه قلبم اینه که شد پناهش

از دیدن تو چشمام یه عمره بی نصیبه

تنها دوای دردم گریست ای غریبه

دیگه ترانه من رنگ تو رو نداره

چشمای پر غمه من می خواد فقط بباره

تو قله صفا رو فتحش بکن شبونه

کاری بکن که عشقت تو سینه ام بمونه

یادم نره که روزی دو تا پرنده بودیم

هر دو توی رفاقت مست و یه دنده بودیم

با قایقی شکسته میریم تو ی دریا

عاشقتریم ما از هر عاشقی تو دنیا

اینجا کسی نمونده خورشید مهربونی

تو قول داده بودی که تا ابد بمونی

غمها رو ما یه روزی تو خونه راه دادیم

ما راز شب رو بردیم به دسته ماه دادیم

دیشب تو خواب دیدم که ترک خونه کردی

آشیون دلم رو با تیر نشونه کردی

رفتی و گم شدی تو تا عشقت و نبینم

با سایه ها یکی شد روح تو نازنینم

رد عقربه ها

baran2762 — Sat, 07 Jun 2008 07:57:58 GMT

از چشم های پنجره دادی خدای من

امشب نگاه منتظری را برای من

امشب کنار پنجره شوقی نشسته است

بر صندلی کهنه و پوسیده جای من

من سالهاست کنج قفس خاک خورده ام

تار عنکبوت بسته دو تا چشم های من

انگار لا به لای غزل درد می کشد

مردی که خواست کم کند از دردهای من

دارد که چند فاصله نزدیک می شود

اما قدم نمی زند او پا به پای من

دنبال رد عقربه ها کیج می دود

دنبال رد عقربه ها بود جای من

دیگر به هیچ رهگذری دل نمی دهم

دیوانه وار و خسته و تنها خدای من

دیگر بس است چشم غزل تار می شود

مردی به دست پنجره بر دار می شود

پائیز

baran2762 — Wed, 04 Jun 2008 23:03:20 GMT

من باز چند طرح غم انگیز می کشم

از رنگ و روی رفته ی پائیز می کشم

طرح دو قلب پنجره درهای نیمه باز

یک صندلی برای تو بر میز می کشم

مردی کنار خاطره ها ایستاده است

آن مرد را از آینه لبریز می کشم

حالا دو یا سه قطره ی لبخند توی چای

فنجان و بعد قند و شکر نیز می کشم

انگار پای ثانیه ها را بریده اند

ناچار خطّ فاصله را ریز می کشم

حتی اگر که عقربه ها هم فلج شوند

یک ویلچر برای زمان تیز می کشم